Hoe hoog leg jij de lat? Door wie of wat laat jij je leiden?

Hoe hoog leg jij de lat? Door wie of wat laat jij je leiden?

Vanmorgen was ik al vroeg met een cliënt in de natuur. Ze zocht meer innerlijke rust en vond het maar niet. Ze zorgt altijd voor een ander, staat altijd voor een ander klaar, want dat hoort toch zo? Ik moet dit zo doen, want dat wordt van mij verwacht, stelde ze.

Ze legt de lat voor zichzelf heel hoog en voert daarmee de druk voor zichzelf erg op. En tegelijkertijd beseft ze ook dat ze beter voor zichzelf mag zorgen, dat ze mag doen wat voor haar goed is. En dat ze de aangeboden hulp mag aannemen.

Maar, wat voelt dat ongemakkelijk. Zeker als je het grootste deel van je leven altijd al voor een ander zorgt. Dan is voor jezelf zorgen opeens wel heel eng. En het voelt ook nog eens erg ongemakkelijk.

Hoe mooi is het dan dat de natuur tijdens ons gesprek duidelijke signalen afgeeft, dat ze ècht voor zichzelf mag kiezen, dat ze zichzelf mag omarmen. En vooral dat ze speels in het leven mag staan.

Met lichtjes in haar ogen gaat ze weer naar huis. Klaar om de volgende stap te zetten om nog beter voor zichzelf te zorgen.

En ik? Ik voel me zo dankbaar dat ik een stukje op haar pad mag meelopen en haar hierin mag begeleiden.

Share on facebook
Delen
Share on twitter
Delen
Share on linkedin
Delen
Share on email
Delen